با تشكر از استاد گرانقدرمان آقای نادر دهقانی كه ما را با تاریخ خود آشنا نمود.
کوروش از تیره پارس ها و نواده ی هخامنش بود و پدر بزرگ مادری او، آژی دهاک نام داشت که پادشاه ماد بود. کوروش در جوانی بر ایختوویگو، شاه ماد، شورید و شهر هگمتانه (همدان) را گرفت و خود را پادشاه ایران خواند. او به گسترش مرزهای کشور پرداخت و ایران را به بزرگترین قدرت زمان خود تبدیل کرد. از مشهورترین اقدامات کوروش، فتح بابل (در عراق امروز) و آزاد کردن یهودیان اسیری بود که بختنَصَر آن ها را از اورشلیم به بابل آورده بود. علاوه بر این، کوروش دستور داد در فلسطین معبد اورشلیم را به هزینه خزانه ی پارس بازسازی کنند. به این سبب، نام کوروش در کتاب عهد عتیق آمده است.
نامش ابو عبدالله جعفر بود و در روستای رودک سمرقند به دنیا آمد. در دوره ی سامانیان می زیست. حافظه ای قوی داشت و در 8 سالگی قرآن را حفظ کرد. آواز خوشی داشت، چنگ می نواخت و شعر های زیبایی می سرود. رودکی اولین شاعر بزرگ فارسی است که بسیار شعر سروده، ولی از اشعارش بسیار کم باقی مانده است. او کتاب کلیله و دمنه را نیز به شعر در آورده بود که از آن هم اثری باقی نیست. بسیاری عقیده دارند که رودکی نابینا بوده است. وی در 329 ه.ق در گذشت و اکنون آرامگاه وی در تاجیکستان قرار دارد و تاجیک ها وی را شاعر ملی خود می دانند و برایش احترام بسیار قائل اند.
منبع: فرهنگ نامه نام آوران