به نام خدا
شهر بیرونی
شهر بیرونی یا «رَبَض» در پشت حصار و برج و باروی شهر درونی قرار می گرفت، شهر درونی توسط دروازه هایی به شهر بیرونی متصل می گردید، شهر بیرونی شهر اصلی، شهر وسیع و جایگاه سکونتی تمام سکنه شهر بود، فقط فرماندهان و حاکمان و سپاهیان در شهر درونی سکونت داشتند زیرا مدافعان آن شهر بودند.